Filozofia

Uwagi wprowadzające:

Człowiek od początku samego istnienia interesował się otaczającym go światem. Spowodowane jest to z jednej strony zwykłą ciekawością poznawczą. Obserwując ogrom otaczającego nas świata szukamy sposobów jego opisania i wyjaśniania, aby w ten sposób zaspokoić swoje intelektualne zainteresowanie. Z drugiej strony zainteresowania wszechświatem wynikają z chęci określenia swojego miejsca w tym wszechświecie i tym samym chęci odpowiedzi na sens naszej egzystencji. Konstruując obraz wszechświata człowiek odwołuje się do wiedzy, jaką w danym etapie dziejów dysponował.

Typologia argumentacji na istnienie Boga

Z problematyką istnienia Boga wiąże się aspekt osobisty, praktyczny oraz aspekt teoretyczno-poznawczy. Przekonanie jest sprawą osobistą, dlatego nie można rozstrzygać o tym, co kogo przekona, że Bóg jest. Wiąże się z tym także wiele nieporozumień.

Pozytywizm rozumiany w sensie dosłownym oznacza filozofię Augusta Comte'a, natomiast w szerszym rozumieniu, nurt filozoficzny obejmujący empiriokrytycyzm i neopozytywizm, oddziaływujący na nauki humanistyczne. Termin pozytywizm wprowadził Cl. Saint-Simon.

Rozkwit postmodernizmu w kulturze i filozofii przypadł na drugą połowę dwudziestego wieku. Był on swoistą odpowiedzią współczesnej filozofii na nowoczesną kulturę. Pomimo, iż postmodernizm zakorzeniony jest w modernizmie, to jednak w niektórych swoich sferach kwestionuje jego poglądy. Charakterystyczną cechą dla postmodernizmu jest to, iż rozwiną się w pełni jedynie w krajach zachodnich, i to tych o wysokich standardach życiowych, zarysowując się zaledwie, w krajach opóźnionych gospodarczo.

W tym fragmencie autor poświęca swoją uwagę problemowi zbawienia człowieka. Autor ukazuje działającą w czasie łaskę zaprowadzającą porządek w sposobie przeżywania czasu przez osobę, której została dana. Porządek ten wyznaczają trzy główne akty: stworzenie, objawienie, zbawienie.

W drugim fragmencie autor również poświęca swoją uwagę problemowi dobra i zła. Ukazuje totalitaryzm jako złośliwego geniusza. Ma to być inne piekło niż piekło Dantego.

W tym fragmencie autor poświęca swoją uwagę problemowi dobra i zła. Ukazuje Dantego, który dzieli zło na dziewięć kategorii - kręgów. Pierwszy zamieszkują poeci i bohaterowie pogańscy, ci, którzy nie zostali ochrzczeni. W drugim przebywają ofiary pożądliwości zmysłowej m.in. Kleopatra, Helena Trojańska, trzeci: zamieszkują żarłocy, czwarty: chciwcy, piąty: ludzie niepanujący nad swoim gniewem, tam też znajduje się „diabelski gród", szósty: heretycy, siódmy: tyrani, samobójcy, lichwiarze, ósmy: stręczyciele, rozpustnicy, wróżbici, złodzieje, natomiast dziewiąty: zdrajcy z Judasze na czele.

Na podstawie przeczytanej książki J. F. Haught czytelnik może się dowiedzieć wielu zajmujących i ważnych rzeczy o ewolucji i stosunku teologii do tych zagadnień. Obie te dziedziny mają wspólny mianownik - człowieka. Ewolucja dostarcza teologii nowych perspektyw widzenia człowieka i Boga, co jest bardzo pożyteczne dla samej teologii. W lekturze pt. Odpowiedzi na 101 pytań o Boga i ewolucję wiele kwestii jest zajmująco opisanych, co postaram się w niniejszej pracy przestawić.

Motyw zła jako pierwotnej otchłani, która występuje w świecie i w człowieku, występujący w koncepcji śląskiego mistyka Jakoba Böhmego podjął też w swojej koncepcji wolności niemiecki filozof Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling. Koncepcje te są podobne do siebie w niektórych poglądach, ale i zawierają kilka różnic, lecz łączy je przedstawienie zła za pomocą metafory otchłani.

Pytanie o obecność zła w świecie współczesnym nieuchronnie przy­wołuje to, co obecną formułę kultu­ry wyróżnia w sposób szczególny -wszechwładne panowanie mediów. Masowe środki przekazu uczyniły z przemocy - najbardziej namacalnej manifestacji fenomenu zła, jeden z głównych tematów zainteresowania. Doświadczanie przemocy w kultu­rze zdeterminowanej przez media audiowizualne może się objawiać jako wkraczanie w wymiary nieu­stannej transgresji. Wciąż nowe for­my, coraz bardziej wyszukane, dra­styczne i szokujące, są przekrocze­niem kolejnych, zdawałoby się nie­naruszalnych, granic.